Paradoks naszych czasów

Oto, na czym polega

Mamy większe domy, lecz mniejsze rodziny.

Więcej możliwości, lecz mniej czasu.

Mamy więcej tytułów, lecz mniej rozsądku.

Więcej wiedzy, lecz mniej zdrowej oceny sytuacji.

Więcej specjalistów, lecz i więcej problemów.

Więcej leków, lecz mniej zdrowia.

Mnożymy majątki, okrajamy własne wartości.

Mówimy za dużo, kochamy za mało, kłamiemy zbyt często.

Uczymy się, jak zarabiać na życie, lecz nie uczymy się, jak żyć.

Mamy stabilne budowle, lecz kruche charaktery.

Coraz szersze autostrady, lecz coraz węższe poglądy.

Przebywamy drogę na księżyc i z powrotem, lecz mamy problem przekroczyć ulicę i poznać nowego sąsiada.

Tworzymy coraz więcej komputerów, przechowujemy coraz więcej informacji, lecz komunikujemy się coraz mniej, mniej i mniej.

To czas szybkiego jedzenia, lecz wolego trawienia.

Wielkich mężczyzn, małych charakterów.

Czas większej ilości pracy, mniejszej ilości zabawy.

Większej ilości różnych posiłków, mniejszej ilości witamin i minerałów.

Czas, kiedy mamy mnóstwo w oknie, a nic w pokoju.

Autor: Dalai Lama

Zapraszam na nowy NP

Zapraszam Was wszystkich serdecznie na nowy Niebieski Płomień: http://plomien.eu/

Zanim mnie spytasz...

Zanim spytasz mnie, czemu Sylwestra spędziłem w domu, powiedz mi, czemu nie byłeś dziś w kościele na mszy świętej?

Koniec świata

Bodajże Lec powiedział,  byśmy nie spodziewali się zbyt wiele po końcu świata. A ja sobie tak myślę: a może świat się skończył, a my o tym nie wiemy. Ot tak, nawet nie zauważyliśmy. Myślę też sobie, że dla wielu ludzi bojących się końca świata – on się nigdy tak naprawdę nie zaczął. Ja wierzę w to, że jestem nieśmiertelny. I nawet gdy skończy się świat, ja będę trwał.