Śluby

Ślub Moniki i Sylwka

Wczoraj byłem na ślubie dwójki moich znajomych – Sylwka i Moniki. Było bardzo miło. Sporo osób, w kościele prawie że wszystkie miejsca siedzące zajęte. Kobiety ubrane w piękne suknie. Mężczyźni w wyprasowanych marynarkach i eleganckich spodniach. Przed kościołem, zaraz u wyjścia nowy porsche, którym przyjechała para młoda.

Uroczystość ślubna trwała ok. godziny. Potem wszyscy wyszliśmy przed kościół, by złożyć życzenia młodym. Była tam także znana aleksandrowska orkiestra, która pięknie dla nich przygrywała na instrumentach dętych. Nikogo nie zraził deszcz, który przez parę minut dał o sobie znać.

Tutaj, korzystając z okazji, chciałbym jeszcze raz złożyć Monice i Sylwkowi  przede wszystkim SZCZĘSCIA, przez które rozumiem dobrobyt, bogactwo, zdrowie, miłość, radość – i wszystko, co najlepsze.

Niedzielny ślub

Dziś, jako że jest niedziela, postanowiłem pójść na mszę, mimo tego, że w kościele byłem już wczoraj – na ślubie, o czym wspomniałem wyżej. Msza odprawiała się dziś rano, w południe i popołudniu – o godzinie 16, czyli tradycyjnie, tak jak co niedzielę. Do kościoła poszedłem oczywiście na 16. Czemu jest to oczywiste? Nie wiem. Ale niech oczywiste to będzie, bo czemu niby ma nie być?

Ale przejdę do rzeczy. Msza odprawiała się o 16, pod kościół podwiózł mnie kuzyn, a więc byłem już tam ok. 15.30. Jak się okazało, dziś także, mimo tego, że niedziela – odbywał się ślub. Lecz dziś para młoda nie przyjechała porsche, a bardzo długim – jak autobus, a nawet od niektórych autobusów dłuższym – białym Hammerem. Auto, nie powiem, wyglądało imponująco.

Mało tego. Pod koniec ślubu nad kościołem zaczęły krążyć dwa białe samoloty, które na sam koniec, specjalnie dla pary młodej, wykonały w niskim locie fajną ewolucję. Jak ona wyglądała? Ano tak, że samoloty leciały obok siebie blisko na niskiej wysokości, by w pewnym momencie się rozdzielić i unieść do góry. Było przy tym sporo frajdy.

Mój ślub

Te śluby dały mi trochę do zastanowienia. Ciekawe, kiedy ja – i czy w ogóle – wezmę swój? Jakiś czas temu miałem plan, by wziąć ślub humanistyczny, ale już mi to przeszło. Teraz, oczywiście, w grę wchodzi tylko kościelny. Wyjątek jest tylko wtedy, kiedy moja ukochana nie będzie mogła wziąć kościelnego – wtedy weźmiemy inny, może nawet humanistyczny, jeśli oboje podejmiemy takową decyzję.

Nie szukam nikogo na siłę, ale powiem szczerze, że chciałbym się zakochać, by obdarować swoją wybrankę gorącym uczuciem. Mógłbym adorować ją, zdobywać jej serce. Tak, myślę, że byłoby to fajne. Człowiek jednak nie całe życie ma w głowie fiu bziu, z czasem dojrzewa także do kochania. I dobrze, bo miłość to rzecz piękna. 

Droga

„Dwie drogi rozchodziły się w żółtym lesie. Żal, że nie

mogłem przebyć obu – Samotny wędrowiec, którego w

świat niesie. Wpatrywałem się w pierwszą, stojąc u jej

progu, Jak skręca w oddali i w poszyciu znika.

Wybrałem tę drugą, gdyż chęć nieodparta, Słuszność

decyzji motywowała, Jakby chciała być przeze mnie

przetarta, Choć od pierwszej się nie odróżniała, A obie

były wytyczone.

Tamtego ranka wyglądały na podobne. Nie było śladów

żadnego człowieka. Na pierwszą powrócę – rzuciłem na

odchodne Wiedząc, jak droga potrafi być daleka.

Wątpiłem jednak, czy powinienem powrócić.

Nieraz mnie to wspomnienie poniesie, Gdy będę

rozważał drogę obraną. Dwie drogi rozchodziły się w

lesie, A ja? Ja obrałem tę mniej uczęszczaną. I to właśnie

wszystko odmieniło.”

Robert Frost (1916 r.)

Coś się kończy, coś zaczyna

Oni bezczelnie uśmiechają się do nas z plakatów, mówiąc: wybierz mnie, a będzie ci dobrze. Wybierz mnie, a coś ci dam. Wybierz mnie, a twoje życie stanie się piękne. I tak wybieramy ich. Wybieramy, a potem plujemy sobie w brodę. Nie zależnie która z czterech czołowych partii wygra wybory – i tak nic się nie zmienia. Czemu? Bo one wszystkie są do siebie bardzo podobne. Co nowego zaoferuje na Kaczyński albo Napieralski? Myślę, że nic. Jeden z nich może będzie doił obywateli trochę mniej, a drugi trochę więcej – poza tym nic się nie zmieni. Wszystko będzie powtarzało się dalej, ponieważ to ten system i ustrój nie są prawidłowe.

Ludzie, którzy mówią o zniesieniu niektórych podatków, o tym, by każdy obywatel oddawał państwu 10 % tego co zarobi, a nie jedną trzecią swoich dochodów – przedstawiani są w mediach jako oszołomy, wariaci i inni niezdrowi psychicznie. Dziś nie jest ważne to, co mówisz, ale to w jaki sposób mówisz, jak gestykulujesz i tym podobne. Zaczęła się kampania, czyli pojedynek na prezencje. Nie nabierajmy się po raz kolejny na to.

Szczerze powiem, że czuję, że zbliża się nowy etap naszej cywilizacji. Coraz więcej osób staje się świadoma, przebudzona, nie tylko duchowo, ale także społecznie. Co się zmieni, nie wiem, czas pokaże, ale czuję, że coś się kończy, a zaczyna coś nowego. 

Sen o Teorii Ewolucji

Miałem dziś niezły sen. Może za dużo myślę o Bogu, ateistach i im podobnych sprawach. Śniła mi się dziś Teoria Ewolucji. Podczas snu przyszli do mnie znajomi racjonaliści i ateiści, których w tym roku kilku poznałem i opowiadali mi coś właśnie o Teorii Ewolucji, twierdząc, że jest ona faktem. Może to jakiś znak dla mnie? Może znów powinienem zastanowić się nad swoją wiarą, czy aby nie jest ona zbyt ślepa? 

To chore - tak na zdrowy rozum

Poszedłem dziś kupić gazetę u Pana, którego bardzo polubiłem, a który sprzedaje prasę na Placu Wolności, w miejscu gdzie wchodzi się na ulicę Nowomiejską. Pierwszy raz spotkałem tego człowieka rok temu. Miałem wtedy szkolenia w budynku, pod którym owy Pan sprzedaje swoje gazetki. To właśnie u Niego po raz pierwszy w swoim życiu kupiłem „Gazetę Polską”.

Teraz, właśnie w tej chwili przypomniał mi się tamten okres. Czas szkoleń z grafiki komputerowej, na których poznałem wielu ciekawych ludzi. Najbardziej utkwi mi w pamięci kolega, dzięki któremu zmieniłem nieco swój pogląd na sprawy polityczne i społeczne. Znajomy ten był absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Bardzo lubił Maurycego Beniowskiego, o którym zawsze opowiadał  z pasją. Poza tym interesował się właśnie polityką.

Choć nie przesiąknąłem do cna Jego poglądami, kolega bardzo mi imponował, kiedy wchodził w dyskusję z innymi uczestnikami szkolenia, a najbardziej z samych prowadzącym. Zawsze kiedy zaczynała się batalia na argumenty reszta dyskutantów nie miała żadnych szans i było ewidentnie widać, że brak im nie tylko wiedzy, ale przede wszystkim poparcia swoich poglądów właśnie jakimiś argumentami.

Kolega fascynujący się Beniowskim zjadał ich wszystkich. Ja tylko słuchałem, nie włączałem się w dyskusję, podziwiałem kolegę. To właśnie dzięki Niemu otworzyłem trochę oczy na niektóre sprawy.

Dziś kiedy kupowałem „Uważam Rze” u znajomego sprzedawcy na Nowomiejskiej, przypomniały mi się tamte czasy. Był to miły okres. Jednak za chwilę ze wspomnień wyrwał mnie pewien pan, który trzeźwy nie był, a łysy na głowie kompletnie. Ale nie był to dresiarz czy ktoś w stylu dresiarza. Na nosie miał okulary typu „Leonki”, spodnie sporo przykrótkie, a wzrostem podobny był do Kwaśniewskiego, Wałęsy lub Kaczyńskiego, czyli mierzył nie więcej niż 170 cm.

To, że sam był pijany i wyglądał na żulka, nie przeszkadzała mu wcale, by przegonić – dość brutalnie, bijąc z pięści w mordę – kilku innych żulków. Kiedy ruszyłem w stronę przystanku tramwaju nr 43, on ruszył za mną. Nastawiony był dość bojowo. Pomyślałem, że, jeśli mnie zaatakuje, będę musiał się jakoś bronić, mimo tego, że moja noga jest kontuzjowana. Jak coś, dam radę, powiedziałem do siebie w duchu, po czym stanąłem i obróciłem się w stronę bojowego żulka. Ale on przeszedł obok mnie i poszedł dalej. To dobrze, pomyślałem, a zaraz potem przyjechał tramwaj.

Nie będę dalej streszczał dnia. Zaczynając robić ten wpis, myślałem o jednym, mianowicie o tym, by skomentować krótko jeden z tekstów, który przeczytałem dziś w „Uważam Rze”. Tekst traktował o m.in. chrześcijaństwie. Nie ważny jest jego tytuł i nazwisko autora, ale publicysta zauważył w swoim felietonie ciekawą rzecz. Mianowicie taką, że dziś chrześcijaństwo jest religią prześladowaną (sam autor nie użył chyba takiego określenia). Zauważmy jedno: kiedy Nergal na koncercie drze Biblię, część establishmentu bije Mu brawo. A pomyślmy, co by było, gdyby Nergal podarł Torę albo Koran. Antysemita, islamofob – takie określenia pojawiłyby się natychmiast. Teraz może być antychrześcijaninem, co dziś jest bardzo modne. Dziś być antychrześcijaninem to żaden powód do wstydu, a raczej do dumy. Ale kiedy ktoś tylko niechybnie wspomni coś o Żydach, uderzając w ich godność, zaraz podnoszą się krzyki. Tak na zdrowy rozum – czy to nie jest trochę chore? 

Pół stroniczki tekstu o Bogu

W poprzednim poście napisałem trochę o Bogu. Wczoraj wszedłem na oficjalny blog Janusza Korwin-Mikkego, w którym lubiany przeze mnie publicysta także poruszył nieco ten temat. Co prawda cały wpis – zatytułowany przez założyciela KNP „Witaj, pokolenie JKM” – poświęcony był polemice autora z kolejnym socjalistą, to o Bogu Pan Janusz w nim wspomniał – co więcej, zrobił to w sposób, który bardzo mi się spodobał. Pozwalam sobie zacytować ten fragment – oto on:  Np. „problem istnienia Boga” rozwiązuje się na pół stronniczki tekstu – i jest to rozwiązanie zamykające wszelkie dalsze dyskusje. Jest gdzieś na moim blogu. Oczywiście NIKT z „fachowców” o tym nawet nie wspomni. Ilu bowiem fideistów zrobiło i robi karierę czytając lub pisząc sążniste traktaty „dowodzące” istnienia Boga – a ilu ateistów zrobiło znów karierę na „dowodzeniu”, że Pana Boga nie ma. Taki Korwin-Mikke twierdzący, że jest to pseudo-problem odbiera i jednym i drugim grunt spod nóg.

Co Pan Janusz na pół stroniczki tekstu napisał o Bogu – nie wiem. Ale wczoraj znalazłem krótki filmik, w którym prawicowy publicysta o Bogu mówi. Twierdzi, podobne jak ja, że lepiej w Boga wierzyć.

Jeśli człowiek wierzy w Boga, stara się postępować zgodnie z Boskimi prawami. Człowiek wierzący prawdziwie w Boga i mający przeświadczenie, że jeśli nie będzie postępował zgodnie z Boskimi prawami – zostanie ukarany – stara się żyć tak, aby Bogu się przypodobać, zatem stara się być uczciwy, postępować etycznie i moralnie itp. Natomiast jeśli będziemy żyli z przeświadczeniem, że Boga nie ma – wtedy hulaj dusza, nie ma też piekła, a więc róbmy co chcemy. Można kraść, oszukiwać, zabijać… Popatrzmy na dzisiejsze światowe rządy, które zachowują się tak, jakby Boga nie było, a ateizm w dzisiejszych czasach jest coraz popularniejszy.

Jaką ma misję dzisiejszy ateizm? Nie wiem, mogę się tylko domyślać, ale głośno o swoich przypuszczeniach dziś nie powiem. Zastanawianie się nad tym, czy Bóg istnieje, czy nie – uważam za… bezsensowne. Przyjmuję za pewnik, że Bóg jest, tak żyję mi się lepiej i łatwiej.

Po co mi to?

Wyrosłem już z zastanawiania się nad tym, czy Bóg istnieje, czy też może nie. Jeśli nawet Go nie ma, wolę i tak w Niego wierzyć. I nie chodzi tu o zakład Pascala, że lepiej jest wierzyć, bo jeśli Boga nie ma, to nic na tym nie tracimy teraz i nie stracimy nic w przyszłości. Jeśli Boga nie ma… Nie dopuszczam do siebie takiej myśli. Bo po co?

Nie czekam też na zbawienie. Żyję tu i teraz. Chcę żyć tą chwilą, która jest teraz, tą, która właśnie trwa. Wierzę w Boga, nie myśląc o tym, co będzie po śmierci. Chcę życie, które trwa, przeżyć z Bogiem. Tak czuję się dobrze. Tak jest mi dobrze.

Nie wiem, co będzie po śmierci, ale powiem szczerze, że nie interesuje mnie to teraz. Mam obecne życie i chcę je przeżyć jak najlepiej. Chcę być dumnym człowiekiem, chociażby dlatego, że jestem właśnie człowiekiem. Duma z człowieczeństwa.

Wiara w Boga pomaga mi żyć. Jest mi łatwiej wierzyć. Kiedyś był czas, kiedy zastanawiałem się, czy Bóg jest – i już przez chwilę byłem nawet ateistą. No, ale po co mi to?

Do Garonna

Garonna, OK., podaję termin. Przypomnij mi, proszę, o moim przyrzeczeniu-postanowieniu 1-ego września tego roku. Pamiętaj! Pozdrawiam! 

Moje przyrzeczenie

Dziś, właśnie teraz, składam przyrzeczenie, którego postanawiam dotrzymać. Nie powiem czego ono dotyczy, ale chciałbym, abyście byli moimi świadkami. Tak więc składam to przyrzeczenie przed Wami – i postanawiam go dotrzymać. Jeśli je złamię, to poinformuję Was o tym, a także – w przypadku złamania i nie dotrzymania przyrzeczenia – poinformuję Was, czego ono dotyczyło. Tak mi dopomóż Bóg! 

Demo - piękny ustrój

Demokracja to piękny ustrój. Demokratycznie ukrzyżowano Jezusa. Demokratycznie do władzy wybrano Hitlera. Kto w ogóle powiedział, że większość ma rację? Nie, większość nie ma racji. Większość często się myli. Ktoś inteligentny z czysto egoistycznych pobudek może sterować tą większością. Zobaczmy, co się dzieje, kiedy są u nas wybory. Głosujcie na mnie, bo jestem fajny, dobrze się prezentuję i ładnie mówię. Tak bezmyślnie wybierana jest u nas władza.

Kto powiedział, że demokracja jest sprawiedliwa? Demokracja to rządy większości nad mniejszością. Żeby kierować Państwem, trzeba to umieć, mieć potrzebną do tego wiedzę. Czy większość ma taką wiedzę? Tak, ma, na pewno. Wiedzę zaczerpniętą z „Tańca z gwiazdami”, „X Factor”, „M jak Miłość” i tym podobnych… 

Moje Niby-Aforyzmy cz. II

Gdy nie miałem po co żyć, zrozumiałem po co żyję.

Kiedyś chciałem naprawiać świat, potem on mnie zepsuł.

Żadna praca nie daje tyle radości, co praca nad sobą. 

Ludzie wciąż się śpieszą. Tylko zapominają o tym, że im szybciej biegną, tym szybciej i sprawniej ucieka im życie.

Kobiety są jak wino. Przynajmniej do pewnego momentu.

Pieniądze trzeba trzymać krótko. Bo jeśli nie – to one będą nas krótko trzymały. Trzecia opcja jest taka: ani ty ich, ani one ciebie się nie trzymają.

Głupota to ciężki przeciwnik. Zawsze wspiera ją ignorancja.

Umieć przyznać się do błędu – bezcenne.

Świadomość tego, że tak mało jest rzeczy niemożliwych – dodaje człowiekowi wiary i przyprawia skrzydeł. Kiedy człowiek czuje na placach skrzydła, a jego wiara rośnie – coraz mniej rzeczy jest dla niego niemożliwych. Aż wreszcie i to przestaje istnieć…

Od urodzenia byłem leworęczny, moje serce, jak większości ludzi, także bije po lewej stronie – dlatego też, powiedzmy, że dla równowagi, mam poglądy prawicowe.

Choć wszystko ma swoją cenę – nie wszystko jest na sprzedaż.

Ręce nie są potrzebne do myślenia. Zauważyłem nawet, że wiele osób ma ręce, a myślenie przychodzi im z trudem.

To prawda, że nie będę bokserem, ale większość z Was także nimi nigdy nie będzie.

Ręce nie są potrzebne do myślenia. Gdy obserwuję ludzi – czasem myślę, że posiadanie rąk myślenie utrudnia.

Grzeszysz, chłopie, grzeszysz… ale nie inteligencją!

NLP – Nie Lubię Pesymistów – i FOCH-ów (Fałszu Obłudy Chamstwa lub Cwaniactwa Hipokryzji)

Jezus jest Synem Bożym i Bogiem, a my, jako dzieci Boże także jesteśmy synami i córkami Boga, czy przez to też aby nie jesteśmy Bogami?

Czy zagorzały ateista to człowiek, który całe życie walczy z czymś, czego według niego nie ma? (znaczy z Bogiem…)

I choć głupota jest czymś, co ogranicza - nie zna ona granic.

Jeśli nie mogę być we wszystkim alfą i omegą – to niech będę przynajmniej alfą – samcem alfa.

Osoby z niepełnosprawnością intelektualną być może poziom intelektu mają niższy niż większość ludzi, lecz, może właśnie przez to, ich umysły są bardziej otwarte.

Chcesz pomnożyć swoje szczęście – to się nim podziel

Wiara czyni cuda! – krzyczą tak wszyscy, ale nikt w to nie wierzy.

Ja - w przeciwieństwie do większości Katolików – czytam Biblię.

To może dlatego, że jestem konkretny i nie lubię się rozdrabniać, ale od dwóch 16-stek wolę jedną 32-ójkę

Jeśli coś robię – to na sto procent. Na pół gwizdka… to czajnik może

Potrzeba jest dużo fartu, żeby osiągnąć w życiu sukces – mówią ci, którzy sukcesu nie nigdy nie osiągnęli.

Kiedy następnym razem spytasz mnie, czemu jestem szczęśliwy – nie czuj się zaskoczony, kiedy odpowiem ci: a niby czemu miałbym nie być?

Człowiek ma wielki powód do dumy: piękny, otwarty i wolny umysł.

Od urodzenia byłem leworęczny, lecz moje serce chyba zawsze było bardziej po prawej.

I choć głowę tak często mam w chmurach – moje nogi zawsze stąpają po ziemi.

Jedyną sytuacją bez wyjścia, jaką znam – jest śmierć. Choć i tak nie jestem co do tego pewien w stu procentach.  Poza tym każda sytuacja życiowa ma jakieś rozwiązanie i wyjście.

Jeśli będziesz patrzył na sprawy zbyt szeroko – dostaniesz zeza.

Kochanie, jedyny wirus, którym mogę cię zarazić – to optymizm.

Jeśli nie wiesz, po co żyjesz – to po co żyjesz?

Sobą pokierować nie umiał kiedyś, a dziś chciałby kierować innymi.

Jedyny popęd, który masz – to ten do władzy. Nawet seksualnego już nie odczuwasz.

Uśmiechnąłeś się dziś do kogoś? Jeśli nie – to na pewno też nikt nie uśmiechnął się do Ciebie.

Kiedy znów spytasz mnie, czemu jestem szczęśliwy – nie bądź zaskoczony czy też zdziwiony, gdy odpowiem Ci: a niby czemu miałbym nie być?

Miałbym lekkie pióro, gdyby nie ten atrament w środku.

Nie umierają tylko nie żywi.

Nie odchodzą tylko ci, których już nie ma.

To wielka rzecz – umieć się cieszyć z rzeczy małych.

Nie potrzebne są ręce, by dotknąć szczęścia.

Post numer 300

To mój post numer 300. Z tej okazji, tradycyjnie, życzę sobie następnych trzystu postów. Tzn. najpierw następne trzysta, potem następne – i tak dalej. Aż będzie 900, 1200, 1500. Żeby tak się stało, trzeba więcej i częściej pisać. Czyli: muszę się postarać.

Potem będzie 3 tysiące. Ach, aż dojdę do trzech milionów. Spokojnie, dam radę. Przecież jestem nieśmiertelny. Taki duży, a taki głupi. Wielu pewnie tak pomyśli. Może nie głupi, ale szalony na pewno, lecz powtórzę cytat, który już nie raz mówiłem: nie ma żadnych dowodów na to, że życie jest poważne.

Tu nie chodzi o to, by podchodzić do życia „olewająco”, bo być może nie jest one poważne. Nie o to. Chodzi o to, by podchodzić do życia z dystansem. Do wszystkiego, co nas spotyka. I brać z życia to, co najlepsze! Cieszyć się nim! 

Mój nowy artykuł o studiowaniu

Na stronie Wyższej Szkoły Pedagogicznej jest mój najnowszy artykuł o studiowaniu. Oto link, który do niego odsyła: http://www.wsp.lodz.pl/news-384.html.

Pozdrawiam!! Życzę kolorowych snów!! (Ponoć tylko „wariaci” takie mają… Ja mam co noc!)

Strzelasz focha? Strzel się w łeb!

Na facebooku pojawiła się nowa strona czy też wydarzenie – Dwa miesiące bez focha – czy jakoś tak. To nie pierwszy raz, kiedy tworzone są tego typu akcje. A ja nie po raz pierwszy zastanawiam, czy komuś się nudzi. Czy ktoś nie ma większych problemów, większych ambicji, czy też bardziej górnolotnych spraw? Czy są na świecie dorosłe osoby, które „strzelają focha”? Zaraz! – a może ta strona stworzona została przez dzieci. Z tego co wiem – 13-stolatkowie czasem „fochują”.

Dorosła osoba, kiedy ma problem, mówi o tym. „Strzelanie focha” to zajęcie iście dziecinne. A najlepsze są fochy, kiedy druga strona – ta „niesfochowana” – kompletnie nie wie, o co jest foch osoby „sfochowanej”. Ma się domyślać? O nie! Ja, kiedy bym miał w domu osobę, która co jakiś czas „strzela fochy” – bez zastanowienia wystrzeliłbym ją na dwór. Niech „fochuje” się na powietrzu. Cenię szczerość, otwartość. Jeśli jest problem – to się o nim mówi.

W osobach „sfochowanych” fajne (a raczej śmieszne!) jest to, że one myślą, że gdy się „sfochują”, to cały świat na nie patrzy i są w centrum uwagi. Muszę „sfochowanych” wyprowadzić z błędnego myślenia – ale wcale tak nie jest. Osoba mająca trochę „oleju w głowie”, gdy widzi focha – po prostu od niego „odbija”, bo wie, że ma do czynienia z czymś bardzo niepoważnym. Bo – powtarzam – „strzelanie fochów” jest rzeczą śmieszną, dziecinną. Takie jest moje zdanie – amen, i kropka. 

Tytuły, tytuły, tytuły... I super!

A jednak udało mi się.  Od dziś w archiwum postów będą ich tytuły. Bardzo mnie to cieszy! Co prawda – lista nie jest rozwijana, ale cóż – trudno – ważne, że są tytuły, z czego jestem bardzo zadowolony. Widzę także, że nie ma tytułów wpisów poprzednich, starszych, i tytułowane chyba będę tylko te, od dziś, od teraz, ale – znów: cóż – lepsze to, niż w ogóle bez tytułów. Tak więc: tytuły, tytuły, tytuły… I super! 

Poprzedni blog

Zajrzałem na mój poprzedni blog na Onet.pl [http://pr-wieczorek-dsm.blog.onet.pl/] i ku mojemu zdziwieniu on tam jeszcze sobie wisi beztrosko.  Odwiedzany był on ponad 7000 razy, czyli trochę więcej niż ten. Mam nadzieję, że niebawem go doścignę tutaj.

Podobają mi się niektóre funkcje na blogu na Onet.pl, chociażby ta, że archiwum postów rozwijane jest tytułami. Zastanawiam się, czy jest taka opcja na Bloger-ze. Gdyby była, byłoby mi bardzo miło. Jeśli ktoś wie coś na ten temat, proszę dać mi znać. Jak widzicie, tutaj, po prawej stronie, archiwum rozwijane jest datami – bez tytułów postów.

Mój nowy tekst na NP (o seksie!)

Napisałem dziś na Niebieskim Płomień szybki post dotyczący seksualności OzN. Nie wiem na ten temat dużo. Tylko tyle co z własnego, raczej niedużego – choć nie wiem, jakie mają inni – doświadczenia. Jeśli ktoś ma ochotę przeczytać mój wpis – odsyłam do tego linku: http://niebieski-plomien.blogspot.com/2011/08/jeszcze-troche-o-seksie.html

PS I proszę wziąć poprawkę na moją niepoprawność… 

Odpowiedzi dla "K" i "Garonna"

„K” napisała: […] P.S. czy musisz znać osobiście swoich komentatorów?

Odpowiadam: Nie, nie muszę, „K”, ale tak pomyślałem, że może Ciebie znam. Dziękuję Ci za komentarze.

„Garonna” napisała: zmieniłeś kolorki czy mi ekran zwariował?

Odpowiadam: „Garonna”, tak, zmieniłem. Nie tyle ja, co mój współpracownik – Kamil, który lubi bawić się grafiką.

Odpowiedzi na resztę komentarzy już niedługo!

Najpierw Łysiak, a potem Ayn Rand

Przedwczoraj skończyłem czytać „Stulecie kłamców” Waldemara Łysiaka. Zaraz potem rozpocząłem lekturę „Atlas zbuntowany” Ayn Rand. Jest dość długa, to fakt, ale już od pierwszych stron zaczyna mnie wciągać. Podobają mi się opisy sytuacji. Ta hipokryzja ludzi, którzy uczą innych jak się żyje, sami tak naprawdę nie mając pomysłu na własne życie. No bo powiedzmy sobie szczerze, czy szczęście moje czy też Twoje, Czytelniku, nie jest najważniejsze?

Chciałem serdecznie podziękować Kamilowi za zmiany, które wprowadził w wyglądzie mojego bloga. Bardzo mi się podobają. Dziękuję, Kamilku!! 

To jest to!

No i mamy weekend. Po tygodniu, który mijał na wysokich obrotach, czas na trochę odpoczynku. Nie położę się jednak do łóżka, z nogami i brzuchem do góry. Nie umiem tak wypoczywać. To nie w moim stylu.

Lubię spędzać czas aktywnie. Jeśli chodzi o wypoczynek, to też muszę coś robić, czymś się zająć – coś napisać, przeczytać, pobiegać, poćwiczyć i tym podobne. A jeśli już się kładę, to najczęściej po to, by pomedytować w tej pozycji. Ciągła, nieprzerwana, permanentna praca nad sobą – nawet wtedy, gdy wypoczywam – to jest to! Życzę Wam miłego, udanego weekendu. 

Andrzej Lepper - niech odpoczywa w pokoju!

Andrzej Lepper nie był politykiem z mojej bajki. Jednak miał coś w sobie, jakąś charyzmę, którą poruszał wielu ludzi. Szanuję Go za to. Wydaję mi się także, że nie umiał On udawać. Był szczery i spontaniczny. Takiego Go kojarzę z TV. Jeśli chodzi o nieprzyjemne sprawy, a raczej niechybne czyny, które miał rzekomo wykonywać na kobietach – to nie wierzę w to. Pamiętam Jego występ u Pana T. Lisa, który – tradycyjnie – próbował coś wkręcić swojej publiczności nt. Pana Leppera. Według mnie nie udało Mu się to wtedy, a linia obrony, którą przyjął Pan Andrzej, przemawiała do mnie jak najbardziej. Przypomniała mi się teraz wypowiedź Janusza Korwin-Mikkego, kiedy mówił o poszkodowanej owych niechybnych czynów. Były to słowa coś w stylu: jeśli kobieta podaje trzech ojców swojego dziecka i za każdym razem nie trafia… to… (tutaj był śmiech publiczności).

Panie Andrzeju, niech odpoczywa Pan w pokoju [*]

To wydarzenie to dla mnie kolejny dowód, że polityka to brudna sprawa…

Ma pani bardzo ładne nogi

Dziś kiedy szedłem w stronę przystanku, zobaczyłem przed sobą kobietę w granatowej sukience w białe paski, kończącej się trochę powyżej połowy ud. Pani ta miała tak piękne i zgrabne nogi, aż przyszła mi myśl, aby jej to powiedzieć. Wiedziałem, że ona świetnie zdaje sobie z tego sprawę, ale niby czemu miałbym jej o tym nie przypomnieć.

Kiedy na zielonym świetle przeszliśmy przez przejście dla pieszych, znalazłem się na wysokości tej pani. Obróciłem się w jej stronę i rzekłem uśmiechnięty: „ma pani bardzo ładne nogi”. „Dziękuję” – odpowiedziała i także się uśmiechnęła, nieco zawstydzona, a przynajmniej tak to odebrałem.

Obróciłem się z powrotem w kierunku, w którym szedłem i, nie czekając na dalsze reakcje – jeśli w ogóle by jakieś były – ruszyłem śmiało przed siebie, a głowę uniosłem do góry. Byłem lekko z siebie dumny, bo dawno nie robiłem takich rzeczy.

Cieszę się, że są jeszcze ludzie, którzy potrafią reagować dobrze na komplementy. Mówiąc dobrze, mam na myśli to, że ta pani się uśmiechnęła, poczuła, że to komplement. Nic przecież od niej nie chciałem. No, może poza uśmiechem. Na nic więcej nie liczyłem.

Nie zawsze kiedy facet prawi komplement kobiecie czegoś oczekuje w zamian. To, że jakaś pani ma ładny dekolt – i mężczyzna mówi o tym tej pani, nie znaczy, że chce go zaraz zdobyć lub wyściskać. No, może i by chciał, ale komplementu nie mówi po to, by zrealizować te chęci. 

Szkoda, że już po

Dwa tygodnie szkoleń minęły jak z bata strzelić. Trochę szkoda, że tak szybko. Ja, a także duża część moich znajomych uczestnicząca w szkoleniach chcielibyśmy, aby trwały dalej,  bo było bardzo miło. Został nam jeszcze dwudniowy wyjazd. Tutaj także szkoda, że nie tygodniowy, ale cóż. Nie narzekam, będzie, a raczej już teraz jest super. Przed nami trochę pracy z pisaniem biznesplanu, ale na pewno damy radę. Po pierwsze – liczy się nastawienie, a co do niego, to chyba każdy z nas jest optymistą. Każdy z nas także posiada w sobie dużą motywację i wiarę w sukces. W piątek mieliśmy małe spięcie w grupie, ale, mam nadzieję, wszystko się ułoży. Delikatne spięcia w kilkuosobowym przedsiębiorstwie są rzeczą nieuniknioną.

A jutro od rana lecę na kurs Letniej Akademii Sztuki, a potem do Kamilka… Miłej nocki! 

Gdybyś mógł przeżyć swoje życie jeszcze raz

Gdybym mogła przeżyć życie raz jeszcze, odważyłabym się popełnić więcej błędów. Odprężyłabym się, rozluźniła. Byłabym głupsza niż w czasie tej podróży. Mniej rzeczy brałabym poważnie. Wykorzystałabym więcej szans, pojechała na więcej wycieczek, wspięła się na więcej gór i przepłynęła więcej rzek. Jadłabym więcej lodów i mniej fasolki. Miałabym pewnie więcej prawdziwych kłopotów, ale za to mniej wymyślonych. Widzisz, jestem jedną z tych osób, które są zawsze rozsądne i przytomne, godzina po godzinie, dzień po dniu. Och, miałam też swoje piękne chwile. Gdyby przyszło mi robić wszystko od nowa, miałabym ich więcej. Nie próbowałabym niczego innego - tylko chwile, jedna po drugiej, zamiast codziennego życia z wyprzedzeniem wielu lat. Jestem jedną z tych osób, która nigdzie się nie rusza bez termometru, butelki z gorącą wodą, płaszcza i parasola. Gdybym mogła zrobić wszystko jeszcze raz, podróżowałabym z o wiele mniejszym bagażem niż w tym życiu.

Gdybym miała ponownie przeżyć życie, na wiosnę wcześniej biegałabym boso i nie zakładała butów do późnej jesieni. Częściej chodziłabym na tańce, częściej jeździła na karuzeli i zbierała więcej stokrotek.

NADINE STAIR

W imię wolności - JFK

Niech z tego miejsca, w tej właśnie chwili

słowo wyruszy do wszystkich, wrogów

i przyjaciół, niech powie, że przekazano znicz

nowym generacjom Amerykanów, generacjom

urodzonym w tym wieku, hartowanym przez

wojnę, zdyscyplinowanym przez ciężki i gorzki

pokój, dumnym ze swojego prastarego

dziedzictwa i niechętnie patrzącym na powolne

ograniczanie ludzkich praw, którym ten naród

tak bardzo zawsze był oddany i którym oddani

jesteśmy również dzisiaj, tu w domu i na całym

świecie.

Niech wszystkie narody wiedzą, czy życzą nam

dobrze, czy źle, że zapłacimy każdą cenę,

udźwigniemy każdy ciężar, stawimy czoło

każdej trudności, wesprzemy każdego

przyjaciela i przeciwstawimy się każdemu

wrogowi, aby zapewnić przetrwanie

i zwycięstwo wolności.

JOHN F. KENNEDY

Dobre Credo

CREDO KLUBU OPTYMISTÓW

OBIECAJ SOBIE...

Że będziesz na tyle mocny, iż nic nie zakłóci spokoju twojego umysłu.

Że z każdą spotkaną osobą będziesz rozmawiał o zdrowiu, szczęściu i powodzeniu.

Że sprawisz, iż każdy z twoich znajomych poczuje, iż jest w nim coś wartościowego.

Że zawsze będziesz dostrzegał jasne strony wszystkiego wokół, aby twój optymizm stał się rzeczywistością.

Że będziesz myślał o wszystkim jak najlepiej, pracował jak najlepiej i spodziewał się tylko rzeczy jak najlepszych.

Że sukces innych sprawi ci taką samą radość jak sukces własny.

Że zapomnisz o przeszłych błędach i będziesz dążył do jak największych osiągnięć w przyszłości.

Że zawsze będziesz nosił radość na twarzy i dasz uśmiech każdej żywej istocie.

Że poświęcisz na doskonalenie siebie tak wiele czasu, iż nie wystarczy go już na krytykowanie innych.

Że będziesz zbyt wielki, by się martwić, zbyt szlachetny, by się złościć, i zbyt szczęśliwy, by pozwolić sobie na kłopoty.

SIEDMIOPUNKTOWE CREDO JOHNA WOODENA „DAĆ Z SIEBIE WSZYSTKO"

1. Bądź ze sobą szczery.

2. Uczyń z każdego swojego dnia arcydzieło.

3. Pomagaj innym.

4. Sięgaj głęboko do dobrych książek.

5. Bądź przyjacielem sztuk pięknych.

6. Zbuduj sobie schronienie na deszczowy dzień.

7. Codziennie módl się o wsparcie i dziękuj za otrzymywane błogosławieństwa.

Peny ft. Pih, Miodu, Filia - Lepiej Zasnąć

Nie należysz i nie chcesz należeć do tego świata
twoje miejsce to cień, mają Cię za wariata
nie chcesz wierzyć już własnym uszom i oczom,
kolejny szary dzień ucieka jak z peronu pociąg
tu gdzie nic nie robi wszechmogący Bóg
większość gnije za życia, jak pod lodem trup
lepiej słuchać niż mówić, patrz w gwiazdy i śnij
przy obieraniu cebuli za dnia lecą łzy
śpij - za sobą zostaw spalone mosty
fałszywe uśmiechy bezmiar sprawiedliwości
czasami chciałoby się żeby słońce nie wzeszło
oblany zimnym potem w ukryciu czekasz wieczność
stoisz na deszczu, rozumiem Cię bez słów
sam jak palec, niewolnik w krainie ślepców
serce miasta bije bez radości,
wszystkie drogi metropolii prowadzą do samotności
śpij, twój sen niech dziś ich ogłuszy
jak zakrzep krwi milcz, nic cię nie ruszy
przyjdzie zły dzień podczas najgorszej burzy
trzaśnij drzwiami i zamknij okna duszy

Zbrodniarz i szaleniec

Wszyscy dookoła zaczęli grać tragedią. To ohydne. Breivik to prawicowiec, mason, chrześcijanin, i kto tam wie jeszcze. Janusz Palikot twierdzi, że do podobnej tragedii może dojść w Polsce. Oczywiście: wszystkiemu winny Kaczor.

Trzeba nie mieć po kolei w głowie, żeby mówić takie rzeczy. Żaden zdrowo myślący człowiek, nikt normalny nie robi takich zamachów. Czy Palikot uważa, że każdy, kto popiera Kaczyńskiego, ma tak poważnie narobione – za przeproszeniem – w głowie? Znam wielu ludzi, którzy popierają PiS i według mnie większość z nich ma lepiej poukładane w głowie niż pan Janusz Palikot. A takie głosy, że to fan PiSu tylko podjudzają ludzi.

Pan Przemysław Prekiel, człowiek związany z lewicą, pytał już na facebooku, a raczej zastanawiał się, co na to powie Pan Ziemkiewicz. Czy Rafał Ziemkiewicz zamilknie po tej tragedii? Przecież doprowadził do niej człowiek prawicy. Myślę, że RAZ nie będzie nawet temperował pióra, by odpowiadać Panu Przemkowi – bo niby po co to robić?

Jeśli nawet był to prawicowiec – to co z tego? To cała prawica jest teraz zła? Wszyscy prawicowcy to szaleńcy? Hitler był socjalistą. Czemu Pan Przemysław i inni socjaliści nie tłumaczą się ze zbrodni, które dokonał Adolf? Nie tłumaczą się, bo nie muszą. Oni nie są za to odpowiedzialni.

Ale nie ma co grać na tej tragedii. Breivik to zbrodniarz – szaleniec! To wszystko w tym temacie. 

Ave Postęp!

Drugi tydzień szkoleń rozpoczęty. Nie taki Socjalista straszny, jak go malują. Inspiruje się Janem Pawłem II i jest przeciwnikiem biurokratycznego systemu. Mocno kibicuje także demokracji. Ustrojowi, który wybrał Hitlera. Demokratycznie skazano Jezusa na ukrzyżowanie, a także demokratycznie otruto Sokratesa. Nie mówiąc już o tym, że demo to ustrój, w którym dwóch pijaczków, kompletnie nie znających się na niczym i mających wszystko w tyle – znaczy w poważaniu lub po prostu w czterech literach – ma przewagę decyzji nad profesorem z Uniwersytetu, który przeczytał setki książek. Taka jest ta nasza demo, a może to już raczej ochlo, ale ma swoich wiernych kibiców. Ale wśród nich, na szczęście, są jeszcze tacy, którzy są dobrymi ludźmi.

Dziewczyna z tej samej grupy co owy dobry Socjalista jest bardzo postępowa. Kiedy powiedziałem o płodzie nienarodzone dziecko szybko mnie poprawiła i zawróciła na „dobre”, postępowe tory. Stwierdziła, że używam chrześcijańskich określeń, co według Niej – wnioskuję – grzechem dziś jest niewybaczalnym. Skonstatowała, że dziś nie ma nienarodzonych dzieci. Nienarodzone dziecko to nie dziecko, to płód. Znaczy podczłowiek. Dobrze to rozumiem czy nie? Ave Postęp! Amen! 

Szkolenia i ASL

Pierwszy tydzień szkoleń był naprawdę ciekawy. Pięć dni po siedem godzin dziennie minęło względnie szybko – aż trochę mi szkoda. Przed nami następne pięć dni, a potem dwudniowy wyjazd. Mam nadzieję, że będzie tak samo ciekawie jak do tej pory, mimo że zajęcia wydają się mniej interesujące.

Dziś byłem także na zajęciach (drugi raz – pierwszy tydzień temu) Akademii Sztuki Letniej, na których uczyłem się malować. Fajne to – ołówek potem pędzel w usta i do przodu! Więcej nie napiszę, bo pisaków czynnych brak.  Do jutra! 

Szkolimy się

Szkolimy się, szkolimy. Już cztery dni minęły. Jutro także szkolenia, a potem cały następny tydzień. Ale fajnie, bo naprawdę jest ciekawie. 

13.Warszafski Deszcz - Zrobiliśmy coś ważnego

Brawo, Tede, brawo!!

13.Warszafski Deszcz - Zrobiliśmy coś ważnego

Brawo, Tede, brawo!!

Jopel Kejo - Nigdy Nie Bylo Wczoraj (Feat. Pih, 1z2)

Dzwonię do ciebie raz po raz, chociaż pora chora
Odłożona źle słuchawka, martwych rzeczy zmowa
Chcę tylko przekazać te proste słowa
Do góry głowa, od nowa, nie było wczoraj
To co się dzieje w naszych domach
Zobacz, awantury, brudy, po nich cisza grobowa
Przegrywa jutro z wczoraj, widzisz sam karty
Ten układ nie raz zabija nawet martwych
I tak przysypie nas wszystkich ziemia
Co znaczy czający się po kątach, niedomówienia
Życie nam przejdzie, gdzieś blisko obok
Jeśli zabierzemy w przyszłość wczoraj ze sobą
Nie możesz zapomnieć, proszę cię przestań
Masz rację, życie łamie nam wszystkim serca
Tylko bliscy są w stanie nas zranić, zobaczysz
Oni odejdą, będzie za późno by przebaczyć
Weź powietrze w płuca, odstaw zawiść
Nienawiść zostaw na istotne sprawy
Człowiek z drugim się zejdzie, musisz być ponad
Wczoraj nie było nigdy, nigdy nie było wczoraj

Mam nadzieję, że Jopel mi wybaczy, ale publikuję tylko słowa Pih-a. Jestem Jego fanem - to dlatego! ;)

Dekalog liberała

1. Nie badź niczego w stu procentach pewien.

2. Nie wyobrażaj sobie, że opłaca się ukrywać fakty. Pewnego dnia z pewnością wyjdą one na jaw.

3. Nigdy nie próbuj zniechęcać bliźnich do myślenia, bo z pewnością ci się powiedzie.

4. Kiedy napotkasz sprzeciw, choćby ze strony małżonka lub dzieci, staraj się przekonać ich do własnych racji za pomocą argumentów, a nie autorytetu, bo zwycięstwo oparte na autorytecie jest nieprawdziwe i złudne.

5. Nie przejmuj się autorytetami. Zawsze znajdą się autorytety głoszące coś przeciwnego.

6. Nie staraj się tłumić szkodliwych w twoim mniemaniu poglądów, bo jeśli to zrobisz, poglądy te przytłoczą ciebie.

7. Nie obawiaj się wygłaszać ekscentrycznych opinii. Każda uznana dziś opinia była kiedyś ekscentryczna.

8. Znajduj większe upodobanie w inteligentnym sporze niż w biernej zgodzie, jeżeli bowiem cenisz inteligencję tak jak należy, spór może zakładać większe porozumienie niż bierne przytakiwanie.

9. Bądź zawsze wierny prawdzie, nawet gdy jest dla ciebie niewygodna, bo stanie się jeszcze bardziej niewygodna, gdy spróbujesz ją ukryć.

10. Nie zazdrość szczęścia mieszkańcom raju głupców, bo tylko głupiec może coś takiego uważać za szczęście.

Bertrand Russell (1872-1970) - matematyk i filozof angielski. Był jednym z najwspanialszych i najbardziej płodnych filozofów i pisarzy XX w. W 1913 r. ukończył wraz z A.N. Whiteheadem fundamentalne dzieło z dziedziny logiki i matematyki Principia Mathematica. Jako filozof wywarł duży wpływ na XX-wieczne teorie dotyczące logiki i języka.
Podczas I wojny światowej sprzeciwiał się wojnie ze względu na przekonania, za co na krótko poszedł do więzienia. Później opowiedział się za wojną z III Rzeszą.
W ciągu ostatnich 20 lat życia Russell był jednym z przywódców kampanii na rzecz nuklearnego rozbrojenia.
Jego filozoficzne prace skierowane były do szerokiej rzeszy czytelników.

Fragment książki A. Robbinsa - "Obudź w sobie Olbrzyma"

Oto cytat z książki T. Robbinsa – „Obudź w sobie Olbrzyma”. Polecam gorąco tę publikację wszystkim tym, którzy chcą się rozwijać, by stawać się coraz lepszymi ludźmi. Bo żadna praca nie daje tyle radości, co praca nad sobą.

Kiedyś czytałem zawikłaną historię w książce pióra Gregory'ego Batesona pod tytułem Steps to Ecology of Mind (Ku ekologii umysłu). Był to zapis rozmowy, którą wiele lat temu autor przeprowadził ze swoją córką. Pewnego dnia podeszła do niego i zadała mu bardzo interesujące pytanie:

- Tato, jak to się dzieje, że rzeczy tak łatwo się plączą?

- Co masz na myśli mówiąc, że się plączą, kochanie? - odpowiedział pytaniem.

- No wiesz, kiedy rzeczy nie są doskonałe. Popatrz tylko na moje biurko. Leży na nim wszystko. Jest poplątane. A wczoraj wieczorem tak się napracowałam, żeby wyglądało doskonale. Ale rzeczy nie chcą długo być doskonałe. Bardzo łatwo się plączą!

- Pokaż mi więc, jak to jest, kiedy rzeczy są doskonałe -poprosił, a w odpowiedzi córka ułożyła wszystkie rzeczy na swojej półce w określonym wcześniej porządku, następnie zaś powiedziała:

- Popatrz! Teraz wszystko jest doskonałe. Ale długo tak nie zostanie.

- A co by się stało, gdybyś przesunęła pudełko z farbami trochę w prawo, tylko o kilka cali, właśnie tak?

- Nie, wtedy wszystko będzie poplątane. Poza tym, pudełko musi stać równo, a nie tak krzywo, jak je położyłeś.

- A co się stanie, jeśli przesunę ołówek z tego miejsca na to? - spytał przekładając ołówek.

- Znowu wszystko plączesz.

- A gdybym trochę otworzył tę książkę?

- Znów będzie poplątane!

Wtedy Bateson zwrócił się do córki ze słowami:

- Kochanie, to nie rzeczy plączą się tak łatwo. To ty masz wiele sposobów, aby je plątać, a tylko jeden sposób na to, by były doskonałe.

Nudzę, prawda?

W poniedziałek zaczynamy szkolenia w sprawie SS. Czym jest SS? SS - to skrót od Spółdzielni Socjalnej. Nie wiem, czy go się używa. Ja go używam, lubię go. Nie ukrywam. 


Przemek: - Nudzę, prawda?
Koleżanka: Nie, nie nudzisz.
P: Oj wiem, że nudzę.
K: Nie, naprawdę, nie nudzisz.
P: Nudzę, nudzę... 
K: Przemek, mówię ci, że nie nudzisz.
P: Powiedz, że nudzę, bo ja wiem, że tak jest.
K: No OK - nudzisz.
P: Wiedziałem!


Popisałbym coś jeszcze, ale zaraz laptop mi się rozładuje, a nie ma prądu z powodu burzy, która przeszła nad nami jakiś czas temu.


PS "K" - dzięki za kolejny komentarz. Nie wiem, czy wiesz, ale ja nie wiem, kim Ty jesteś... :)

Mormoni i ŚJ

Wczoraj kiedy szedłem na uczelnie zaczepiło mnie grzecznie dwóch młodych mężczyzn. Skojarzyłem, że należą do jakiegoś innego, niż katolicki, Kościoła, ponieważ widziałem już Ich albo podobnych Im kilka razy w tramwaju. A poznałem po eleganckim ubiorze. Mieli  na sobie białe koszule i ciemne spodnie.

Okazało się, że to Mormoni. Chwilę porozmawialiśmy – mówili niepolskim akcentem. Chcieli ode mnie numer telefonu, ale grzecznie, acz asertywnie powiedziałem: „nie”. Poprosili mnie także o mój adres, by mnie odwiedzić, przyjść do mnie na rozmowę – także uprzejmnie powiedziałem, że nie dam. Ale chętnie poczytam Waszą Biblię – powiedziałem. Spytałem, czy coś kosztuje. Powiedzieli, że dadzą mi w prezencie. Oczywiście, przyjąłem. Obiecałem, że kiedyś odwiedzę Ich kościół, który znajduje się na jakieś-tam-ulicy (mam zapisane) w Łodzi.

Pogadaliśmy tak parę minut – byli bardzo mili, oczywiście: ja też – i się rozstaliśmy. Kiedy będę przypadkiem w Łodzi, odwiedzę ich kościół. Teraz sobie trochę czytam w Internecie o Mormonach – i do Kościoła ich raczej nie wstąpię, tak myślę, ale dowiedzieć się czegoś nowego warto. Pozwolę sobie zacytować coś, co znalazłem na temat Mormonów w Internecie:

Ciekawostki:

Kilka lat przed założeniem Kościoła, Smith (założyciel przyp. PRW) został członkiem loży masońskiej. To wyjaśnia podobieństwo rytuałów mormonów do ceremonii masońskich.

Mormoni przez wiele lat twierdzili, że prawdziwy wyznawcy Boga mają tylko białą skórę. Dopiero w 1978 roku zrewidowali swoje twierdzenia i dopuścili również murzynów do pełnienia obowiązków kapłańskich.

Mormoni również przez wiele lat praktykowali poligamię, musieli ją jednak znieść z powodu problemów z prawem w USA.

Wyznawcy Kościoła dysponują potężną siłą polityczną i gospodarczą. W ich posiadaniu jest duża część Hawajów, stan Utah, sieć hoteli Marriott. Własnością organizacji są również stacje telewizyjne, gazety, szpitale i towarzystwa ubezpieczeniowe.

Kiedyś nauczali, że Bóg (Elohim) też był człowiekiem (!), ale został wywyższony. Utożsamiali Boga z Adamem, który zapłodnił Ewę, by powstało plemię materialne, w które wcielą się dzieci niematerialne. Dziś odcinają się od tej doktryny.

Kiedyś uczyli również, że Jezus był trzykrotnie żonaty: z Marią, Martą i Magdaleną, miał kilkoro dzieci, a jedno z nich dało początek rodzinie Smitha. Dziś odcinają się także od tej tezy.

Ok. trzech lata temu kilka razy odwiedzili mnie Świadkowie Jehowy. Przyjmowałem Ich z otwartymi rękoma, chciałem wiedzieć, co myślą. Ale w pewnym momencie poczułem, że są trochę nachalni, więc powiedziałem, że już dziękuję za Ich wizyty. Dostałem od Nich Pismo Święte – w przekładzie Nowego Świata. Teraz tak się zastanawiam: gdyby tak pomiędzy Nowy i Świat wstawić przymiotnik Lepszy – oczywiście pisane dużą literą.

Kiedyś budowałem w głowie taki plan, by wstąpić do ŚJ, zobaczyć, jak wygląda to od środka, a potem „pa”, „na razie”. Ale zrezygnowałem, bo pomyślałem, że to zbyt ryzykowne.

Nad przystąpieniem do Kościoła Mormonów też bym się zastanowił, rozważyłbym to – gdyby nie znieśli tej poligamii. 

I Tak Kocham Te Gre Feat. Ten Typ Mes, W.E.N.A, DJ M-Easy - Wdowa | Supe...